اين كتاب ظاهرا قديم‌ترين كتابى است به زبان فارسى در تاريخ سلجوقيهء ايران كه تاكنون باقيمانده است و مؤلف آن چون خود معاصر سلجوقيه و از بستگان ايشان بوده است اطلاعاتى كه در خصوص اين سلسله از سلاطين ايران مىدهد بخصوص وقايع سلاطين اواخر ايشان در نهايت اهميت است و مأخذ اغلب مورخين متأخر ازو مانند جامع التواريخ و تاريخ گزيده و العراضة فى تاريخ السلجوقية و زبدة التواريخ حافظ ابرو و روضة الصفا و حبيب السير و غيرها است كه همه باسم يا بدون اسم از آن نقل كرده‌اند . از كتاب راحة الصدور گويا جز يك نسخه منحصر بفرد كه در كتابخانهء ملى پاريس است نسخهء ديگر موجود نيست در هر صورت تا كنون كسى جز اين يك نسخه سراغ ندارد و اساس طبع اين كتاب با تطبيقيهء همين يك نسخه است پس اين يك نسخه در نهايت خوشى خط و ضبط و دقت به خط نسخ درشت و بقطع ورقى بزرگ در 179 ورق در سنهء 635 استنساخ شده است . هركه بخواهد اطلاعات بيشتر در خصوص اين كتاب و مصنف آن بدست آورد بايد رجوع نمايد بديباچهء شروح مفصلى كه ناشر فاضل آن به زبان انگليسى بدان ملحق ساخته است . و نيز بمقدمهء جلد اول جهانگشاى جوينى ( ص قاقد ) كه ناشر آن ميرزا محمد خان قزوينى بر آن افزوده است . . . ( بيست مقالهء قزوينى ، چاپ دوم ، ص 70 ) 1 - راحة الصدور و آية السرور : 2 - جلد ، ليدن ، 1921 م ، سربى ، وزيرى ، بتصحيح محمد اقبال پيشاورى پنجابى ،